Voorschoten is een fijn en prettig dorp om in te wonen.

Gunstig gelegen tussen Leiden en Den Haag, maar meer dan een slaapdorp. Voorschoten is ook een bedrijvig dorp. Bakermat van vele succesvolle ondernemingen en met vele starters en kleine zelfstandigen.

Mensen die weten wat ze willen en dan ook verwachten dat er een gemeentebestuur is die ze daarin tegemoet komt.

Voorschoten is ook een dorp dat bestuurlijk vast begint te lopen. De afgelopen collegeperiode van VVD, D66 en GrL is dan ook de periode van de gemiste kansen.

De mislukte vrijage met Wassenaar begon al met de verkeerde motieven. Niet uit liefde of verlangen, maar uit angst. Een defensief verstandshuwelijk kan geen gelukkige stel worden. Er moet dan ook snel en hard gebroken worden. Niet langzaam en voorzichtig uit elkaar trekken, maar gewoon stoppen en van de gelegenheid gebruik maken om een nieuwe, kleine en krachtige gemeentelijke organisatie op te bouwen. Een regiegemeente, met een slechts enkele tientallen medewerkers, die alleen dat doet wat nodig is.

Een gemeente hoeft geen eigen P&O, boekhouding of ICT te hebben. Wel iemand die een externe partij kan aansturen. Een beleidsregisseur. Dat zelfde geld voor het ingenieursbureau die veel tijd en energie steekt in het ontwerpen van verkeerssituaties, weginrichtingen en rioolsystemen. En vervolgens bij de aanbesteding van het werk wordt dat allemaal nog eens over gedaan door de aanbieders.

Op de ambtelijke organisatie valt – inclusief de kosten voor het inkopen van diensten – zeker 10% te besparen, met een hogere kwaliteit dan op de huidige manier van werken.

Al vier jaar weet het college dat de jeugdzorg beter in de zelfde regio georganiseerd kan worden als de ondersteuning voor volwassenen. Ook daar moet snel een knoop over doorgehakt worden. Langer wachten maakt het niet beter.

De aanschaf van nutteloze kliko’s voorzien van chips was weggegooid prestigegeld. Het gehannes met het Ambachts- en Baljuwhuis was te gênant voor woorden. Het zigzagbeleid ten aanzien van het Cultureel Centrum is stuitend. En van de beloften om 300 extra sociale huurwoningen te stichten is helemaal niets terecht gekomen. Het was geen kwade opzet of onwil van dit college, maar vooral onvermogen. Onvermogen om buiten de gebaande paden te gaan en onder moeilijke omstandigheden de rug recht te houden en vanuit verstand en hart keuzes te maken.

Voorschoten is een mooi dorp en Voorschoten verdient een beter bestuur.